Biografie
Met het multidisciplinaire jonge collectief NOON creëerden we een reeks performatieve installaties die voortkomen uit vragen over andere manieren van samenzijn in de ruimtes die we delen. Het collectief is geïnteresseerd in gebeurtenissen van verstrengeling tussen menselijke en niet-menselijke actoren, in een vermenging van lichamen, en in het creëren of liever het ontdekken van een soort symbiose.
Het collectief is een levend lichaam, gevormd door de vele samenwerkingsverbanden door de jaren heen. Vandaag bestaat NOON uit Janka De Waele, Joram De Cocker, Judith Dhondt, Iris Donders & Delphine Mertens.
In residentie And now the beginning is somewhere else
15.12.2024 – 21.12.2024
And now the beginning is somewhere else is een nieuw werk dat wordt ontwikkeld als een performatieve installatie die functioneert als een ecosysteem. Materialen, lichamen, gedachten, poëtica, bezoekers, geluiden, collectieve gebeurtenissen, momenten om te rusten, te dansen maar ook plekken om te schuilen zullen naast elkaar bestaan – het creëren van een speeltuin waar elke bezoeker zijn eigen tempo kan vinden en zachtjes dit universum kan ontdekken.
Ons verlangen is een installatie te creëren die verschillende soorten ontmoetingen voedt en de poreusheid van onze wezens benadrukt met speelsheid en zachtheid, waar een ander soort fysiek bewustzijn kan ontstaan.
In residentie NOON Days
05.05.2026 – 22.05.2026
‘NOON days’ (werktitel) is een uitnodiging om samen tijd door te brengen in een gedeelde onderzoeksruimte, gemaakt van schuim, water, polypropyleen, lichamen en gedeelde vragen. Een ruimte die uitnodigt om poreus te worden voor elkaar en onze omgeving, en om na te denken over hoe onderscheidingen tussen leven en niet-leven worden geproduceerd en in stand gehouden, terwijl er tegelijkertijd geëxperimenteerd wordt met collectieve methoden van samenwerken.
Voortbouwend op de performatieve installatie ‘And now the beginning is somewhere else’ (2025), transformeert NOON days de residentieruimte in een levende omgeving, samengesteld uit schuim, water, polypropyleen, lichamen en vragen. Deze evoluerende installatie is geen statische achtergrond, maar een actieve deelnemer – die de praktijken die zich erin ontvouwen, host, vormgeeft en transformeert.
Het onderzoek naar leven/niet-leven is geworteld in Elizabeth Povinelli’s ‘Geontologies’ en haar drie figuren: de Woestijn, de Animist en het Virus. Na een eerste onderzoeksperiode gericht op het Virus, richt deze residentie zich op de figuur van de Animist. In een woestijnachtig schuimlandschap wordt het animisme benaderd als een manier van samenzijn: relationeel in plaats van autonoom, aandachtig in plaats van uitbuitend. Het nodigt uit tot openheid voor de invloed van materialen, atmosferen en de aanwezigheden die zich in het tussengebied bevinden, en werkt met efemere en immateriële media, licht, geluid en muziek, evenals met lichaamsgerichte praktijken.
In navolging van Povinelli’s kritiek op het laatliberale kapitalisme – waar waarde voortdurend wordt onttrokken en toegekend om te circuleren en te commercialiseren – probeert dit onderzoek ook aandacht te besteden aan wat zich verzet tegen vastlegging, wat niet gemakkelijk kan worden gemeten, bezeten of verkocht. Het onderzoekt hoe dergelijke dynamieken collectieve aanwezigheid, co-existentie en artistieke praktijk kunnen beïnvloeden.
