Showcase Emerging Sound 2026

Omschrijving

STUK, Q-O2, Musica en C-TAKT presenteren elk jaar een staalkaart van nieuwe geluidskunst inBelgië. Uit een open call werden vier beloftevolle geluidskunstenaars geselecteerd: AminataSoumaré, Hannah Lyssens, Élie Bolard en George Dhauw. Ze kregen elk een residentie enbegeleiding en presenteren hun werk tijdens Showcase Emerging Sound 2026 in STUK.

George Dhauw

George Dhauw (1994, Amsterdam) is een in Brussel gevestigde transdisciplinaire kunstenaar en componist die vertoeft op het snijvlak van klank, textiel en ruimtelijke installatie. Opgeleid binnen het theater, werkte hij o.a. samen met Ivo van Hove en componeerde voor internationale producties in Europa, Londen en Tokyo. Zijn praktijk groeide via residenties bij KAOS, RADAR en Werktank. Hij woont en werkt sinds 2020 in Schaarbeek. In 2026 ontving hij een onderzoeksbeurs van de Vlaamse overheid.

Zijn project Cracking Cracking is een ruimtelijke geluidsinstallatie rond breekbaarheid en instabiliteit. Drie textielmembranen dragen microspeakers waaruit kraakgeluiden, pulsen en onstabiele klankfragmenten klinken, terwijl microfoons en speakers voortdurend ruimte en klanksysteem beluisteren en een gevoelig feedbackveld creëren. Geïnspireerd op Auditory Scene Analysis toon zijn werk hoe we geluid tot een geheel organiseren: klanken lijken bronloos, stilte wordt geladen. De ruimte wordt een akoestisch organisme dat versterkt, absorbeert en misleidt.

Hannah Lyssens

Hannah Lyssens (°2000, Sint-Niklaas) is een Brusselse audiomaker en geluidskunstenaar. Ze studeerde in 2023 af als master Audiovisuele Kunsten (Radio) aan het RITCS en behaalde nadien ook een educatieve master. Haar werk situeert zich ergens op de grens tussen geluidskunst, podcast, onderzoek en participatie. Sinds 2023 werkt ze halftijds voor de organisatie aifoon in Gent. Daarnaast is ze actief als freelance audiomaker. In 2025 ontving ze de Beurs Opkomend Talent: het startpunt van haar traject rond het fonoceen Nr. 1 (werktitel).

In deze performance versmelten foley en live elektronica tot een imaginair klanklandschap, opgebouwd uit alledaagse objecten. Het werk maakt deel uit van Oefeningen voor het fonoceen, waarin Lyssens aandachtig, collectief luisteren naar onze veranderende omgeving onderzoekt — geïnspireerd op het ‘fonoceen’ van Despret en Haraway. Vanuit eigen fieldrecordings en ‘oor-wonders’ bouwt ze speculatieve soundscapes waarin menselijke en niet-menselijke klanken samenkomen. Het publiek luistert gezamenlijk maar beleeft het werk elk op eigen wijze.

Élie Bolard

Élie Bolard (Pontarlier, 1999) is een opkomend kunstenaar die in Brussel woont. Hij behaalde in 2023 met onderscheiding een master aan Villa Arson (Nice) en werd datzelfde jaar fabmanager bij iMAL Fablab. Zijn gemechaniseerde installaties bevragen ironisch de robotisering alledaagse gebaren, met zichtbare, demystificerende mechanismen. Hij geeft geregeld workshops en toonde al werk in Armenië, België, Frankrijk, Singapore en Zuid-Korea.

Met Les Siffleuses brengt hij een installatie van bierflesjes naar Emerging Sound die het geluid van blazen op een flesje nabootsen. Een hydraulisch systeem verandert de toonhoogte via het watervolume: de flesjes fluiten en roepen elkaar toe zoals zingende vogels. Zo bouwde hij het onschuldige geluid van een afterparty artificieel na. Elk flesje reageert op het andere, waardoor een complex relatienetwerk ontstaat dat het publiek moet leren ontcijferen.

Aminata Soumaré

Aminata Soumaré is een Malisch-Belgische multidisciplinaire kunstenaar gevestigd in Brussel. Haar werkveld bevindt zich ergens tussen klank, beweging en performance in. Geworteld in de hiphopcultuur, benadert ze geluid als archief, ritme én politiek gebaar. Sampling, stem en collage vormen de kern van haar taal. Ze studeerde in 2025 af aan de afdeling Radio van het RITCS. Haar bekroonde soloperformance Bare Feet (2024) verenigde choreografie en klank. Ze werkt momenteel onder andere aan de audiocollages voor een zesdelige reeks van de Kwammie Rocket Radioshow, geproduceerd voor NTR.

Met Majesa Majesa creëert ze een ruimtelijke audiocollage over hoe zwarte vrouwen worden gerepresenteerd in media en cultuur, vertrekkend van archetypes als de Mammy, Jezebel en Sapphire die het collectieve beeld nog steeds kleuren. Vanuit eigen ervaringen in media en de underground hiphopscene verzamelde Soumaré fragmenten uit Afro-Amerikaanse cultuur en de Vlaamse mainstreammedia. In plaats van een lineair verhaal ontvouwt het werk zich als een gelaagde soundscape van overlappende, botsende stemmen, thematisch geclusterd rond intelligentie, seksualiteit, identiteit, geweld en zorg.