‘NOON days’ (werktitel) is een uitnodiging om samen tijd door te brengen in een gedeelde onderzoeksruimte, gemaakt van schuim, water, polypropyleen, lichamen en gedeelde vragen. Een ruimte die uitnodigt om poreus te worden voor elkaar en onze omgeving, en om na te denken over hoe onderscheidingen tussen leven en niet-leven worden geproduceerd en in stand gehouden, terwijl er tegelijkertijd geëxperimenteerd wordt met collectieve methoden van samenwerken.

Voortbouwend op de performatieve installatie ‘And now the beginning is somewhere else’ (2025), transformeert NOON days de residentieruimte in een levende omgeving, samengesteld uit schuim, water, polypropyleen, lichamen en vragen. Deze evoluerende installatie is geen statische achtergrond, maar een actieve deelnemer – die de praktijken die zich erin ontvouwen, host, vormgeeft en transformeert.

Het onderzoek naar leven/niet-leven is geworteld in Elizabeth Povinelli’s ‘Geontologies’ en haar drie figuren: de Woestijn, de Animist en het Virus. Na een eerste onderzoeksperiode gericht op het Virus, richt deze residentie zich op de figuur van de Animist. In een woestijnachtig schuimlandschap wordt het animisme benaderd als een manier van samenzijn: relationeel in plaats van autonoom, aandachtig in plaats van uitbuitend. Het nodigt uit tot openheid voor de invloed van materialen, atmosferen en de aanwezigheden die zich in het tussengebied bevinden, en werkt met efemere en immateriële media, licht, geluid en muziek, evenals met lichaamsgerichte praktijken.

In navolging van Povinelli’s kritiek op het laatliberale kapitalisme – waar waarde voortdurend wordt onttrokken en toegekend om te circuleren en te commercialiseren – probeert dit onderzoek ook aandacht te besteden aan wat zich verzet tegen vastlegging, wat niet gemakkelijk kan worden gemeten, bezeten of verkocht. Het onderzoekt hoe dergelijke dynamieken collectieve aanwezigheid, co-existentie en artistieke praktijk kunnen beïnvloeden.