Biografie
Het duo Heintz & Kop bestaat uit Tom Heintz (1992) en Jolein Kop (1995). Ze werken als lichtontwerpers, scenografen en theatermakers. In hun werk richten ze zich op datgene wat vaak aan het oog ontsnapt, met als doel verwondering op te roepen voor het alledaagse, dat wat er altijd al is. Met een aandachtige blik onderzoeken ze de wereld om hen heen, gedreven door een oprechte interesse in momenten zoals een zonnestraal die de kamer binnenvalt in Pascalerf 48 (2024), of de serene rust die boven ons in de wolken hangt, zoals in Drôome Lôoper (2023).
Beiden studeerden in 2020 af aan de Fontys Academy of Arts in Tilburg, elk vanuit een eigen discipline: Tom aan de Academie voor Theater en Jolein aan Art Communication and Design. Voor hun gezamenlijk afstuderen maakte ze de theatrale installatie GRAY (2021), waarbij toeschouwers naar hun schaduw op een wand keken en bespeeld werden door andere schaduwen, een verwijzing naar de schaduwkant van de mens. In deze samenwerking ontdekten Tom en Jolein hun gedeelde fascinatie voor licht en schaduw.
In residentie Powers of Ten (werktitel)
31.08.2026 – 11.09.2026
Heintz & Kop zijn gefascineerd door het korte filmproject “Powers of Ten” van Charles en Ray Eames, dat in 1977 werd uitgebracht. De film begint op een schaal van 1 meter, waar we een picknick op een groen grasveld aanschouwen. Elke 10 seconden wordt er met een factor van 10 ingezoomd, waardoor een indrukwekkende reis door verschillende schalen ontstaat. Met behulp van een microscoop, licht, magneten en ferro-vloeistof nemen we het publiek mee in een spel van schaalverandering. Voor dit project willen we onderzoek naar licht in combinatie met Ferro-vloeistof, bestaande uit magnetische nanodeeltjes die onmiddellijk reageren op magnetische velden, het is gemakkelijk te manipuleren met magneten en is ideaal voor gebruik als performer op microscopische schaal. Ze beginnen met een schaal van 1 m² en zoomen telkens met een factor van 10 verder uit, om uiteindelijk weer in te zoomen. Ons project begeleidt het publiek over een glijdende schaal tussen twee uitersten, waarbij we schakelen tussen microscopische en kosmische schalen. Van de constellaties van cellen tot de stelsels van sterren.
Deze verkenning van schalen roept de vraag op: hoe zijn we allemaal met elkaar verbonden? Net zoals cellen en sterren zowel individueel als collectief functioneren, zijn wij als mensen verbonden met elkaar en met het universum. Dit verband biedt ons niet alleen een gevoel van plaats binnen de wereld, maar ook binnen de uitgestrektheid van de kosmos.