Charlotte Goesaert

Biografie

Ik ben Charlotte Goesaert, een Belgische choreografe, danseres en performer.

Na mijn afstuderen in 2009 aan de Fontys Dansacademie in Tilburg, bleef ik in Nederland wonen maar werkte internationaal. Zo was ik als danseres en performer betrokken bij creaties als Skagen (Almschi, 2011), Tuning people (Synchroon, 2019), Romeo Castellucci (Giudizio, Possibilità, Essere 2014) en Post uit Hessdalen (Echo, 2019). Ik werkte in Rotterdam met stadsgezelschap Ro Theater, in Lissabon met choreografe Olga Roriz, in Berlijn met Alize Zandwijk en in Keulen met danstheatergezelschap Bodytalk/Johann Kresnik.

Vanaf 2016 maakte ik samen met acteur en stemkunstenaar Joost Maaskantmijn eerste werken EPIC FAIL (2016) en Loophole (2018). In 2019 maakte ik samen met maker Karolien Verlinden (van Tuning People) de voorstelling ChitChat. Deze werken toerden zowel de Belgische als Nederlandse theaters rond en speelde op festivals zoals Operadagen Rotterdam (Rotterdam),Grensverkeer (Brakke Grond, Amsterdam), Tweetakt festival (Utrecht), en Theater Aan Zee (Oostende).

“Wat deze voorstellingen bindt is de voorliefde voor het grandioze breken of falen en de zoektocht naar de mens in zijn onvolmaaktheid. Zonder opsmuk, rauwe portretten van mensen die met een speelsheid binding zoeken met het publiek in hun kwetsbaarheid en ongemakken.”

In 2019-2020 ging ik alleen aan de slag met een grootschalige onderzoek CRIP. Met als doel om me nog meer onder te dompelen in de mens, onderzocht ik dans als documentaire en de beperking van het lichaam. Dit onderzoek is de fundering voor mijn toekomstige werk. Zo maakte ik in 2021 I-object in samenwerking met Körperverstand Tanztheater Wien. Deze voorstelling is een fysiek concert voor jongeren, waarin drie spelers met één tv-scherm een zoektocht aangaan om hun seksualiteit te ontdekken. In 2022-2023 maak ik de voorstelling whatchamacallit, een performance-expositie van een diverse cast van vijf spelers.

“whatchamacallit openbaart de kiemen voor mijn artistieke visie voor de toekomst: hoe ik het dagelijkse leven injecteer in mijn werk ; hoe ik vormelijk experimenteer voor elk concept (zoals hier een expositie); hoe ik dans en video verbind; hoe ik sociaal interactief werk met professionals, non-professionals en een diverse cast; hoe ik me onderdompel in onderwerpen waar we maatschappelijk gezien liever van wegkijken.”

 

Foto: Bart Grietens

In residentie whatchamacallit

De voorstelling whatchamacallit is een expositie van mensen. In deze performance-expositie zetten vijf spelers hun lichaam in als object. Als kunstobject, kijkobject, machtsobject, lustobject, … Het publiek krijgt de kans om op intieme afstand deze objecten in drie fysieke installaties te ervaren en te aanschouwen. In een tijd van constante digitale zelfprofilering, vragen we ons af; hoe gebruiken we en zetten we ons lichaam in om geliefd te zijn of om teslagen. hoe gaan we om met de objectificatie van ons lichaam en wat voor invloed heeft dat op ons als mens?

Deze diverse cast met uiteenlopende lijven zijn verbonden met tv-schermen en soundboxen. Techniek is hun extensie, een extra lichaamsdeel, waarmee ze doorheen deze installaties geheimen van hun dagelijkse leven laten doorsijpelen. Deze expositie is een menselijke en intieme ervaring, waarbij het lichaam van de toeschouwer een deel wordt van de expositie.

details project