Karel Tuytschaever

Biografie

Karel Tuytschaever studeert in 2007 af aan de acteursopleiding van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, onder leiding van Dora van der Groen. Hij hecht veel belang aan de wisselwerking tussen zijn uitvoerend werk als speler, zijn onderzoekstraject en eigen werk als maker en zijn docentschap. Zijn achtergronden theater en dans spelen een cruciale rol in deze driehoek. Karel begeeft zich ook als maker voortdurend op het snijvlak van theater en dans, tekst en lichaam. Door intens met beweging te werken ontwikkelt hij een grote nieuwsgierigheid naar het zo juist mogelijk inzetten van taal. In 2013 ontstaat de behoefte om stil te staan bij de identiteit van het lichaam van de performer, ongeacht de discipline. Hieruit ontwikkelt zich in 2014 een drieluik van eigen werk, dat gezien kan worden als een scharnierpunt voor Karel. De methodiek die hieruit voortvloeit vormt vanaf dan de blauwdruk in Karels manier van werken. Karel is sinds 2009 als docent verbonden aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Daar is hij mentor en geeft hij speltraining aan de dansafdeling en bewegingstraining aan alle dramastudenten. In 2015 start hij als coördinator (drama- en dansafdeling) van de interdisciplinaire research week tussen alle afdelingen van de School of Arts, Common ground. In september 2015 wordt BARRY opgericht vanuit de noodzaak een omgeving te creëren waarin het hybride werk van Karel ondersteund, gemaakt en verspreid kan worden.

Meer info

Platform Barry

Foto: Louise De Groef

In residentie TOM

Een man woont in de stad.

Hij zit, hij ligt, hij staat, hij belt. Hij kijkt. Hij denkt, hij praat, hij fantaseert.

Hij kijkt. Hij weet met zichzelf geen blijf.

Vertrekkend vanuit het portret van een man is TOM een ode aan het kijken naar.

De voorstelling prikkelt de bezoeker om zijn rationele blik en zijn eigen, gestructureerde leven enkijkcodes los te laten. In deze cross-over vervloeien en versterken theater, beeldende kunst en soundelkaar. De voorstelling TOM toont de intimiteit en intensiteit van twee mannenlichamen in eenuitgepuurde en ogenschijnlijk eenvoudige beeldvoering.

Met TOM wil Karel Tuytschaever een taal ontwikkelen op scène waarbij het lichaam als object wordtbenaderd. Naast een artistiek proces, is deze voorstelling net zo goed een onderzoek. Dezezogenaamde art as research ontwikkelt een nieuwe beeldtaal waarin beeldende kunst enpodiumkunst elkaar stimuleren en een nieuwe vorm en verhouding opzoeken.Van hedendaagse beeldende kunst willen we alle voorstudies in het museum zien en uitgelegdkrijgen hoe het werk ontstaan is. Het is vaak het onderzoek dat bijna belangrijker is geworden dan deartistieke output. Hier is de output, TOM de voorstelling, evenwaardig aan het onderzoek.De volgorde van de stappen in het creatieproces zijn zeer bewust gekozen: (1) geluid, (2) beeld envervolgens ‘pas’ (3) belichaming. Het lichaam wordt in de voorstelling TOM ontdaan van deverantwoordelijkheid om in de eerste plaats de inhoud over te dragen. Dat creëert ruimte, nieuwevrijheid. De kijker wordt op die manier gestimuleerd om zijn eigen verhaal te maken, met delichamen als middel. De lichamen staan in functie van geluid en beeld, en de verbeelding van dekijker.Narratieve- en kijkcodes worden in vraag gesteld en ontwikkeld met het doel onze eigentijdsecommunicatie-gewoontes, die meer en meer virtueel zijn, te vertalen en te onderzoeken.TOM zoekt een nieuwe vorm van theater op die tegelijkertijd dicht bij onze dagelijkse ervaringenstaat. Het onderzoekt de relatie tussen communicatie en een noodzakelijke lichamelijkheid – wantzonder lichaam kunnen wij niet communiceren.

details project

In residentie NACHT

Twee geliefden zien elkaar nooit. Ze kennen alleen elkaars stem. Ze beminnen elkaar via de telefoon. Als schipbreukelingen van de liefde verlangen ze naar een leven in de stad zonder eenzaamheid. Wat is realiteit, wat is fictie?

NACHT is een intiem zintuiglijk hoorspel. Het oor van de toeschouwer vormt de verbeelding van het kijken. Ze beminnen elkaar via de telefoon.

details project

In residentie STRANGER

Vanuit één mannelijk lichaam verkent Karel Tuytschaever in STRANGER verschillende denkbeelden over de man.

 

De voorstelling gaat in september 2019 in Belgische première op C-TAKT #3 festival in Genk, en in Nederlandse première in De Nieuwe Vorst in Tilburg.

details project

In residentie Het transparante lichaam

Het transparante lichaam: over het oprechte lichaam in de actuele portretkunst.

Karel Tuytschaever is al meer dan tien jaar gefascineerd door belichaming en lichamelijkheid in de kunsten. Zijn eigen werk wordt gevoed door de werking van het performerslichaam, de kloof tussen de werkelijkheid van dat lichaam en het tonen ervan in een vormgegeven beeld. Met en door elk werk wordt het kijken naar lichamen continue uitgepuurd en ge(her)definieerd. Wat is de intieme werkelijkheid van een lichaam en hoe maak je het afbeelden ervan op een afgesproken moment van aanschouwen zo zuiver mogelijk?

Dit onderzoek is een kantelpunt waarbij Tuytschaever zijn visie op oprechte belichaming binnen de performatieve kunst wil enten op de beeldende kunsten. Hij wil postmedium exploreren hoe hij tot nieuwe intermediale vormen kan komen om zo zijn visie verder uit te werken en de reikwijdte ervan te onderzoeken.

Hoe komt een oprecht belichaamd portretbeeld tot stand, en wat houdt dat in? De focus van het onderzoek ligt op de weergave van de menselijke figuur binnen de 2D (fotografie, schilder- en tekenkunst) en 3D (beeldhouwen) portretkunst. Tuytschaevers lichaam staat een jaar lang ten dienste van docenten en studenten in het hoger kunstonderwijs in Vlaanderen en van een aantal beeldende kunstenaars die hem zullen portretteren. Interviews met hen en specialisten vormen aanvullend inzicht in techniciteit, visie en lichamelijkheid van het portretteren. Een selectie van deze discipline-brede portrettencollectie cureert Tuytschaever tot een immersieve multimedia-installatie, weg van enig autobiografisch of typologisch parcours. Het lichaam is de centrale, verbindende (f)actor. Daarna en -naast plaatst hij een voorstelling: een oprecht belichaamd zelfportret. Een speciaal ontwikkeld webzine deelt doorlopend zijn ontmoetingen en inzichten.

Beeld: ‘Stefan, 23’, door Leslie Watts (tempera op houten paneel)

Het portret is van de zoon van de kunstenaar. Door te kiezen voor een traditionele techniek en een damast achter het model, wilde Watts dat zijn T-shirt de enige aanwijzing was dat dit een eigentijds beeld is. Omdat moeder en zoon niet meer in hetzelfde huis wonen, zijn enkele uitwisselingen voor de compositie via Skype gebeurd.

details project