Johannes Bellinkx

Biografie

Johannes Bellinkx studeerde in 2013 af aan de Mime Opleiding in Amsterdam. Hij was toen al sociaal geograaf en werkte nationaal als internationaal voor verschillende succesvolle kunstenaars. In 2007 kwam hij bij Theater TUIG en in 2013 speelde hij bij Theatergroep WAK. Johannes Bellinkx maakt beeldend werk dat zich op het grensvlak van theater, beeldende kunst en film beweegt. Daarbij zorgt hij dat vorm en inhoud op een stuwende manier op elkaar werken. In zijn werk kiest Bellinkx radicaal voor het concept en zoekt hij er vervolgens de disciplines bij die het meest geschikt zijn. In 2014-2015 ontwikkelde Bellinkx zijn eerste grotere project Framing. Deze voorstelling stond in de zomer van 2015 op het Oerol festival op Terschelling en in Amsterdam op het Over Het IJ Festival. Framing is door het Oerol Festival voorgedragen bij het internationaal netwerk voor Europese buitenfestivals IN-SITU. Hierdoor kreeg het werk internationaal aandacht. In 2015-2016 werkt Bellinkx als artist-in-residence gedurende een jaar in Amsterdam-Noord onder begeleiding van DasArts, Over het IJ festival en stichting NDSM.

Meer info

Johannes Bellinkx

Foto: Johannes Bellinkx

In residentie Reverse

Met Reverse nodigt Johannes Bellinkx je uit om op een andere manier in de wereld te stappen. Je ervaart de werkelijkheid in omgekeerde richting. Vooruitkijken maakt plaats voor terugblikken. Het doelgerichte verandert in het onvoorziene. Door onze richting letterlijk om te draaien maakt Johannes Bellinkx ons op een confronterende manier bewust van hoe we ons in de wereld begeven. Een hypnotische soundtrack en het vervloeien van fictie en realiteit maakt Reverse tot een unieke fysieke en mentale ervaring. Het werk van Johannes Bellinkx balanceert op de grens van theater, beeldende kunst en film. Ook dit werk gaat net als zijn vorige voorstelling Framing over perceptie. En ook hier wordt gesjord aan je kijk- en denkkaders.

details project

In residentie Determined

Determined is de onderzoekstraject van kunstenaar Johannes Bellinkx dat begonnen is als een samenwerkingsproject met studenten van de Mime Opleiding in Amsterdam. Een presentatie van het samenwerkingsproject was te zien van 28 t/m 30 maart 2019 aan de Mimeopleiding aan de Jodenbreestraat. 

Het centrale thema in de samenwerking met de studenten was ‘de mens als marionet’. Wat beweegt ons en in welke mate hebben we invloed of controle? Kan het geconstrueerde idee van het ‘zelf’ en de vrije wilsbeschikking voelbaar gemaakt worden?

details project

In residentie Continuum

‘Continuum is a continuous sequence in which adjacent elements are not perceptibly differentfrom each other, but the extremes are quite distinct. ’(Oxford Dictionary)

Continuum is een fysieke ervaring waarbij je je ervan bewust wordt dat alles één continue beweging is. Een beweging die veel groter is dan onze menselijkheid, die begint en eindigt ver buiten onze parameters, of misschien nooit begonnen is en daarmee nooit eindigt. Het is een ervaring die ons laat zien dat alles gewoon gebeurt zoals het gebeurt. Ik wil het cartesiaanse verlichtingsdenken (Cogito ergo sum) verstoren dat – bewust en onbewust – ons leven doordringt. Onze hersenen zijn zo geëvolueerd dat ze zich richten op contrast. Zwart en wit, licht-donker, groot-klein, hoe groter het onderscheid, hoe meer gepolariseerd het beeld en hoe groter de impact (Donald Hoffmann). Om de wereld om ons heen goed te begrijpen, hebben we differentiatie nodig. Dat komt niet alleen in contrast tot uitdrukking, maar ook in taal. Woorden differentiëren dingen conceptueel. Met Continuum wil ik dat mensen zien op een manier die verder gaat dan deze beperkende visie. Ik hoop ruimte te creëren voor een nieuw, dynamischer, breder, alomvattend perspectief.

INSTALLATIE

Om dit allesomvattende perspectief te kunnen bieden, wil ik een meeslepende ervaring creëren die het onderscheid tussen wat je ziet, hoort en voelt elimineert – een ervaring die het onderscheid tussen de verschillende zintuigen opheft. Als toeschouwer word je door mechanisch aangedreven stoelen (als een treintje) door de ruimte getransporteerd en is je zicht beperkt tot een raamwerk. Door dat raamwerk zie je een ruimte die ook in beweging is, die zowel mobiel is als continu verandert. Deze ruimte wordt gecreëerd door een enorm wit papieren scherm dat op verschillende manieren kan draaien en vervormen en staat centraal in de voorstelling. Het gecombineerde effect van beweging, het steeds veranderende scherm en het spel van licht dwingt de kijker om zijn referentiekader te verlaten. Wat begint als een zeer desoriënterende ervaring kan – door oude referentiesystemen op te geven – veranderen in ruimte voor iets nieuws en je deel laten uitmaken van de nooit eindigende beweging. Net als Reverse en Framing, gebruik ik in dit project ook zeer eenvoudige analoge middelen (bewegende ingelijste weergave en bewegend wit papier) om een ​​onvergetelijke meeslepende ervaring te creëren.

details project