Bahar Temiz

Biografie

Bahar Temiz is een freelance danser en choreograaf die in Parijs woont. Na haar afstuderen aan de Saint-Joseph middelbare school in Istanbul, studeerde ze filosofie aan de Université de Paris IV-la Sorbonne, gevolgd door studies in dans aan de Artez Dance Academy (Nederland) en choreografie op Ex.e.r.ce (Centre Chorégraphique National de Montpellier). Ze behaalde een masterdiploma in dans aan de Université de Paris VIII.Ze werkte als danser en performer bij Erik Kaiel, Willi Dorner, Dylan Newcomb,Clément Layes, Superamas en Ivana Müller. Terwijl hij met groepen te maken heeft, is Bahar Temiz dat wel geïnteresseerd in het concept van de speltheorie om verschillende conflictmodellen voor te stellen en samenwerking waarin deelnemers, als intelligente beslissers, zich individueel kunnen ontwikkelen strategieën om te bewegen als een groep zonder hiërarchie. Haar werk richt zich op het uitnodigen van de kijker onderzoek naar de eigen verhalende deelname aan het beeldvormingsproces en dat is geweest aangeboden in Oostenrijk, België, Duitsland, Libanon, Nederland, Noorwegen, Zweden en Turkije. Ze werkt momenteel als performer met Marc Vanrunxt in White on White, verder werkt ze samen met Felix Mathias Ott in M.A.R.S. En werkt ze aan haar nieuwe duoperformance Zee.

Meer info

Bahar Temiz

Foto: Irmak Altiner

In residentie Zee

In Zee vertrekt Bahar Temiz van een gewone situatie, zoals wandelen, en proberen meerdere soorten relaties te creëren waartoe deze simpele handeling kan leiden. Over Time and Narrative zegt filosoof Paul Ricœur dat intrige gezien wordt als het structureren van de chaotische ervaring van tijd door gebruik van een vertellende configuratie. Volgens die benadering zou een intrige zich binnen een simpele handeling kunnen voordoen via een specifieke behandeling die een chaotische ervaring van tijd zal creëren in de verbeelding van de toeschouwer. Hoe ver kunnen we tijd uitrekken om de verbeelding de bron van een subjectief verhaal te laten zijn – vergelijkbaar met een intrige? Hoe lang kunnen we het moment van ontknoping uit de weg gaan – waar eindigt de intrige? Of hoe snel kan de herkenning van een beeld zijn? Hoe worden spanning, betekenis, suspense en ontknoping gemanipuleerd via bouwkundige en lichamelijke structuren?

details project