C-TAKT#3 – Dag 3 – Dan Mussett & Laurent Delom – Evelien Cammaert – Post uit Hessdalen – Richard Wiesner – Lieke Benders

C-TAKT#3 – Dag 3: programma – 15 september

Dan Mussett & Laurent Delom – dddddddddduettttttttttttttttttttttttt (Première)

15 september 2019
20u15 C-mine

dddddddddduettttttttttttttttttttttttt is de eerste samenwerking tussen Dan Mussett en Laurent Delom, en is een poging om heel hun relatie te omvatten in een duet. Ze proberen de processen bloot te leggen die plaatsvinden wanneer twee individuen proberen een eenheid te bereiken, waarbij het afzonderlijke overstegen wordt. Wat je als publiek te zien krijgt, zijn opeenvolgingen, botsingen, conflichten en oplossingen die dag in dag uit, op en af de scène zich voordoen. dddddddddduetttttttttttttttttttttttttt is een inzicht in een nooit beëindigend proces van samenzijn; het is een uitnodiging om getuige te zijn van twee mensen die elkaars leermeester, schaduw, leerling, vriend, spiegel, broer, rivaal en collega worden. In één keer en tegelijkertijd vervagen de grenzen die de een van de ander scheiden.

Evelien Cammaert – Absorbing Exposure

15 september 2019
19u00 C-mine

Absorbing Exposure is een beeldende performance die op zoek gaat naar het sublieme moment dat al voorbij is.

Op welke manier hebben licht en tijd een invloed op onze ervaringen en vervolgens op onze herinneringen?  En kunnen we, door op deze ervaringen een ander licht en een andere tijd te werpen, ze opnieuw laten bestaan in een parallel universum?

Tijdens de voorstelling worden live foto’s gemaakt van de ruimte (en tijd) waarin de performance plaats vindt. Aan de hand van projecties, het geheugen van de camera, dat van de performer en van het publiek, poogt Evelien Cammaert momenten en ervaringen uit het verleden opnieuw te lokaliseren, een nieuwe plek te geven en te kaderen, alvorens ze weer door het duister worden opgeslokt. Beelden ontstaan, verdwijnen, verschijnen weer, transformeren en verdwijnen opnieuw. Gaandeweg blijven er steeds andere sporen achter, tijd en beeld versmelten en lijken elkaar wederzijds te willen opheffen. 

Concept, tekst en beelden: Evelien Cammaert
Performers: Evelien Cammaert, Stijn van Erp
Scenografie: i.s.m. Joris Perdieus
Coaching and advies: Quirine Racké & Helena Muskens,
Bart Van den Eynde en David-Weber-Krebs
Productie: Tiny Things
Co-productie: C-Takt, Platform 0090
Special dank aan: Brunakra Residency Program (2015), Gustaf & Andrea Grapengiesser, Stichting Academiefonds Toneelacademie Maastricht, Hogeschool Zuyd, Dries Perdieus, Hans Lasschuyt, Jo van Laar.

Post uit Hessdalen – 15 419ft

15 september
Op locatie (info volgt)

Met 15 419ft bouwt Post uit Hessdalen aan een muzikale installatie die vertrekt vanuit een fascinatie voor kijken in de verte.

Net als in Poolnacht vertrekt 15 419ft vanuit een denk- en waarnemingsoefening: hoe het fysieke aspect van ‘kijken’ een waarheid of werkelijkheid schept die anders kijken onderuit kan halen. Nadat de aanhoudende duisternis ons als evident en intuïtief beschouwde perceptievermogen aan het wankelen bracht, onderzoeken we in 15 419ft ons (on)vermogen om in de verte te kijken, een fysische sensatie die door toegenomen urbanisatie zwaar onder druk is komen te staan.

Onze ogen zijn in staat om onnoemelijk ver te zien: ze zouden op 15 km afstand de vlam van een kaars kunnen onderscheiden. Het vergezicht ontspant de ogen en zorgt voor een gevoel van rust. Sinds de industrialisering en informatisering is het vergezicht ons in grote mate ontnomen en zit onze blik steeds meer gevangen tussen beton en beeldschermen. Wat als er een samenhang bestaat tussen niet meer ver kunnen kijken naar de horizon en niet meer visionair kunnen denken? Zou het kunnen dat we zowel fysiek als geestelijk steeds minder in staat zijn om ‘ver’ te zien? Zoals filosoof Maurice Merleau-Ponty schreef: “onze ogen, meedenkers van de wereld”?

Met een ‘afstandscompositie’ brengen sopraan Els Mondelaers en tubaspeelster Berline Deman ode aan de sensatie van het verre zicht. Net als ons zicht is ook ons gehoor erg gevoelig: zonder maskering door andere geluiden zou een klank over een afstand van 564 kilometer hoorbaar kunnen zijn. Met een analoog en zelfgebouwd instrumentarium onderzoeken we hoe muziek de diepte van een landschap kan schetsen.

15419ft is een muzikale installatie, gerealiseerd samen met Bram Rombouts en het atelier van C-TAKT, die het publiek uitnodigt voor een bijzondere auditieve en visuele ervaring in openlucht. Komt iets dichterbij of gaat het verder weg? En moet je je ogen of oren geloven? Samen ontdekken we het vergezicht dat de locatie biedt en hoe het onze perceptie ontwricht, alsof het een eigen copernicaanse revolutie betreft.

Richard Wiesner – 28

15 september
Doorlopend op C-mine plein

Richard Wiesner, die we zouden kunnen omschrijven als een post-conceptuele beeldhouwer, is vooral geïnteresseerd in verbleekte en rottende objecten en symbolen die de werkelijke staat van ons heden tonen en bepalen.

Wiesner’s recente project, laconiek genaamd “28” volgens het aantal staten van de Europese Unie, bouwt voort op de essentie van veel van zijn eerdere werken: de lege hoogmoedigheid en absurditeit van de symbolen van ons gemeenschappelijk bestaan. Een eenvoudige installatie die met zijn geometrische raster lijkt op een moderne militaire begraafplaats, presenteert zonder enige bijschriften de tekst van alle 28 hymnes van EU-landen, allemaal vertaald in de taal van de huidige installatielocatie. De resulterende Babylonische spraakverwarring trekt ons ergens in de Middeleeuwen of de Romantiek: zonder zelfs maar te weten wiens volkslied het is, kunnen we ofwel vieringen van het mooiste land lezen of overdreven gebaren naar de omringende landen. Die 28 lofzangen herinneren ons er dus nog steeds aan dat onze individuele nationale geschiedenis veel ouder is en veel bloed, haat en grieven bevatten over de naties.

Wiesner transponeert daarom de huidige Europese situatie twee eeuwen achterlijk en laat de oorspronkelijke dromen, ambities en ambities van individuele Europese landen spreken over tijden, waarin de concepten land, taal en romantische schoonheid zich juist in dramatische omstandigheden hebben gevormd. Hoe kunnen we op zo’n basis een zinvolle multi-staat bouwen met een coherent programma en retoriek? Is de installatie van Wiesner een waarschuwing voor 19e-eeuwse geesten die nog steeds ons onvermijdelijk nationalistische onderbewustzijn beheersen? Of, integendeel, is het een minimalistisch kerkhof van de naties, die in de 21ste eeuw onvermijdelijk worden ondermijnd door de voortschrijdende globalisering en migratie? Wat betekenen al die oude woorden vandaag? Dat is wat iedereen zelf moet beantwoorden.

Lieke Benders – STIL.de mini-expo & STIL.Het Auditorium

15 september
Doorlopend te bezoeken tussen 15u00 & 20u30
C-mine Compressorenhal
15u00 STIL.Het Auditorium C-mine Foyer

Ontdek het STIL.project van Hoge Fronten/Lieke Benders. Vier jaar lang onderzoekt theatermaker Lieke Benders de stilte in al haar verschijningsvormen. Vanuit STIL.het lab in Klooster Wittem onderzoekt zij sinds 2017 samen met haar team het belang van stilte en stilstaan in een steeds roerigere maatschappij. Deze bevindingen ontwikkelen zich in performances en installaties die te zien zijn op diverse podia en festivals in Nederland en België. Het STIL.project groeit uit tot één groot finale museum in 2020.

STIL.de mini-expo biedt een overzicht van het STIL.project tot nu toe. Zo is er bijvoorbeeld een levensgrote stolp waarin je een wandeling maakt door de natuur, terwijl je zit, en kun je luisteren naar de bijzondere verzameling stiltes van de stiltecomponist.

STIL.de mini-expo bevat ook STIL.het auditorium. Dit is een pop-up podium waar verdiepende gesprekken met stiltekenners plaatsvinden. Gedurende een half uur, onder het genot van een kopje koffie, wordt er per gesprek een ander licht op stilte geworpen. Wetenschappers, maar ook filosofen, architecten en muzikanten doen hun verhaal.

LET OP! De STIL.het auditorium gesprekken vinden alleen plaats op zaterdag 14 september om 19.30 uur en zondag 15 september om 15.00 uur. Duur 30 minuten.